جهش ۲۶ درصدی قیمت میلگرد در بورس کالا زیر سایه کاهش قیمت شمش
به گزارش آهن آنلاین؛ بازار میلگرد در پاییز ۱۴۰۵ با رشد ۲۶ درصدی میانگین قیمت نسبت‌به شهریور، یکی از دوره‌های صعودی خود را پشت سر گذاشت. با این‌حال، افت ۱۳ درصدی قیمت شمش در معاملات ۱۱ آبان و کاهش قیمت میلگرد در روزهای بعد، نشانه‌هایی از تغییر روند بازار را نمایان کرده است. در این‌میان، عملکرد مالی میلگردسازان نیز نشان می‌دهد که افزایش قیمت‌ها به یک اندازه به سودآوری شرکت‌ها منجر نشده و برخورداری از زنجیره تولید یکپارچه و بازار صادراتی، نقش تعیین‌کننده‌ای در بهره‌برداری از رونق بازار داشته است.
صعود قیمت میلگرد با تقاضای پایدار
میانگین موزون قیمت میلگرد شاخه در بورس کالای ایران طی مهر و نیمه نخست آبان به 102هزار تومان به ازای هر کیلوگرم رسید. این رقم در مقایسه با شهریور ۲۶ درصد افزایش نشان می‌دهد و بیانگر رشد قابل‌توجه قیمت محصول نهایی در نخستین ماه‌های پاییز است. با این‌حال، افزایش قیمت‌ها در شرایطی رقم خورد که تقاضا نیز همچنان از عرضه پیشی می‌گرفت.
از ابتدای مهر تا ۱۶ آبان، حدود ۳۹۰ هزار تن میلگرد شاخه به ارزش ۳۹.۸ هزار میلیارد تومان در بورس کالا معامله شد. در این دوره، از مجموع ۴۹۵ هزار تن عرضه، ۷۹ درصد به فروش رسید و نسبت تقاضا به عرضه به ۱.۴ برابر رسید. این نسبت اگرچه در مقایسه با شهریور (۱.۴۶) اندکی کاهش داشت، اما همچنان از وجود تقاضای مؤثر در تالار فولاد حکایت می‌کرد.
با این‌حال، روند معاملات در نیمه نخست آبان نشانه‌هایی از تعدیل قیمت را آشکار کرد. در عرضههای ۱۳ آبان، میانگین قیمت میلگرد ۵.۲ درصد کاهش یافت. این افت در شرایطی اتفاق افتاد که شمش فولادی، به‌عنوان ماده اولیه اصلی نوردکاران، در معاملات ۱۱ آبان حدود ۱۳ درصد ارزان شده بود. از این منظر، کاهش قیمت میلگرد را می‌توان تا حدی واکنشی به افت هزینه مواد اولیه دانست؛ هرچند تداوم این روند به وضعیت تقاضا و رفتار عرضه‌کنندگان نیز وابسته است.
رونق قیمت، سود یکسان نساخت
افزایش قیمت میلگرد در بورس کالا در صورت‌های مالی شرکت‌های بزرگ نیز بازتاب داشته است؛ با این‌حال، تفاوت ساختار تولید و ترکیب فروش باعث شده است که نتیجه این رشد برای تولیدکنندگان یکسان نباشد. فولاد خراسان با ثبت ۲۸.۲ هزار میلیارد تومان درآمد شش‌ماهه، رشد بیش از ۱۲۰ درصدی را تجربه کرد. حاشیه سود ناخالص این شرکت از ۱۰.۵ به ۲۳.۵ درصد رسید و سود خالص آن با افزایش ۴.۷ برابری به ۴.۱۵ هزار میلیارد تومان افزایش یافت. برخورداری از زنجیره تولید یکپارچه، از گندله تا شمش، مهم‌ترین مزیت فخاس در بهره‌گیری از رشد قیمت محصولات است. این شرکت در مهرماه میلگرد و محصولات سبک ساختمانی خود را به نرخ حدود 83هزار تومان به ازای هر کیلوگرم فروخت. همچنین صادرات شمش آن از سه هزار تن به ۸۰ هزار تن افزایش یافت. با این‌حال، تولید محصولات سبک ساختمانی شرکت در هفت ماه نخست سال ۳.۸ درصد کاهش داشت.
فولاد سپید فراب کویر نیز با درآمد ۱۶.۶ هزار میلیارد تومانی، رشد ۱۰۳ درصدی درآمد را ثبت کرد. سود خالص شرکت از ۴۷۰ میلیارد تومان به یک‌هزار و ۲۳۰ میلیارد تومان رسید و حاشیه سود ناخالص آن از ۱۴.۳ به ۱۹.۷ درصد افزایش یافت. با این‌حال، ویژگی مهم عملکرد کویر تغییر مسیر فروش به سمت بازارهای خارجی بود. سهم صادرات از تولید میلگرد این شرکت از ۱۳ به ۶۵ درصد رسید و حجم صادرات از ۳۴ هزار تن به ۱۷۴ هزار تن افزایش یافت.
در سوی‌دیگر، ذوب‌آهن اصفهان با وجود افزایش قیمت میلگرد، نتوانست از شرایط بازار بهره‌مند شود. درآمد شش‌ماهه شرکت با رشد ۱۷ درصدی به ۳۵.۲ هزار میلیارد تومان رسید، اما بهای تمام‌شده ۲۵ درصد افزایش یافت. در نتیجه، حاشیه سود ناخالص از مثبت ۳.۷ درصد به منفی ۲.۸ درصد رسید و شرکت ۹.۳ هزار میلیارد تومان زیان خالص شناسایی کرد. تولید میلگرد ذوب‌آهن نیز در هفت ماه نخست سال ۳۱.۶ درصد کاهش یافت. این شرکت در مهرماه تنها ۱۳.۸ هزار تن میلگرد تولید کرد و نرخ فروش آن به ۷۰۶ هزار ریال رسید؛ موضوعی که در کنار افت صادرات شمش، از محدودیت‌های عملیاتی این تولیدکننده حکایت دارد.
آزمون قیمت در زمستان
در مجموع، رشد ۲۶ درصدی قیمت میلگرد در پاییز را نمی‌توان نشانه‌ای از رونق پایدار بازار دانست. کاهش اخیر قیمت شمش و میلگرد نشان می‌دهد که بخشی از افزایش قیمت‌ها در معرض اصلاح قرار گرفته است. از سوی‌دیگر، ضعف نسبی تقاضای میلگرد کلاف و کاهش تولید هفت‌ماهه شرکت‌های مورد بررسی، تداوم رشد قیمت را با ابهام مواجه می‌کند.
در ادامه سال، رفتار قیمت شمش، محدودیت احتمالی گاز در زمستان و وضعیت صادرات سه متغیر اصلی بازار خواهند بود. کاهش پیش‌دریافت نیز می‌تواند با تسهیل خرید، به معاملات کمک کند؛ اما در بازاری که تقاضای مصرفی همچنان با محدودیت مواجه است، افزایش نقدینگی لزوماً به رشد پایدار قیمت منجر نمی‌شود. به نظر می‌رسد مسیر آتی میلگرد بیش از هر چیز به توازن عرضه و تقاضا و توان تولیدکنندگان برای کنترل هزینه‌ها وابسته باشد؛ عاملی که تفاوت عملکرد فولاد خراسان، سپید فراب کویر و ذوب‌آهن را در دوره اخیر به‌خوبی آشکار کرده است.
