بیلت ترکیه ۳۰ دلار گران شد؛ واگرایی در بازار جهانی فولاد
به گزارش آهن آنلاین، بازار فولاد ترکیه در سپتامبر شاهد تحولی معنادار بود که توازن هزینه‌های تولید در مقاطع طویل را برهم زد. قیمت بیلت در این کشور طی ماه سپتامبر با یک جهش ۳۰ دلاری در هر تن مواجه شد و به سطح ۵۷۵ دلار به‌صورت تحویل درب کارخانه رسید. این افزایش قیمت که محصول تغییرات در نیمه نخست ماه بود، سیگنالی جدی به بازار میلگرد ارسال کرد؛ چرا که بیلت به‌عنوان ماده اولیه کلیدی در کنار قراضه، یکی از دو متغیر اصلی تشکیل‌دهنده بهای تمام‌شده مقاطع طویل در این کشور است.
برخلاف بازارهای جهانی که در بسیاری از مناطق با افت قیمت مواجه بودند، ترکیه به‌دلیل فشارهای ساختاری بر هزینه‌های ورودی، مسیری خلاف جریان را طی کرد و عملاً تولیدکنندگان را در وضعیتی قرار داد که برای حفظ حاشیه سود خود، ناچار به پذیرش این ارقام در قیمت نهایی میلگرد شدند.
نقش هم‌افزای قراضه و شمش؛ ستون‌های هزینه تولید مقاطع طویل
اهمیت این جهش ۳۰ دلاری در تحلیل روند قیمت میلگرد در بازار ترکیه زمانی روشن می‌شود که آن را در کنار نوسانات بازار قراضه بررسی کنیم. قراضه و شمش، 2 محصول تعیین‌کننده بهای تولید در کوره‌های قوس الکتریکی ترکیه هستند. در سپتامبر، قیمت قراضه وارداتی نوع HMS 1 و 2 نیز رشدی قابل‌توجه را تجربه کرد و از حدود ۳۸۰ دلار به محدوده ۴۰۰ دلار در هر تن (CFR) رسید.
ترکیب این افزایش ۲۸ دلاری در قراضه با جهش ۳۰ دلاری شمش، فشار هزینه‌ای مضاعفی را بر تولیدکنندگان تحمیل کرد. از آنجا که به‌دلیل اختلالات ژئوپلیتیک در عرضه چدن و شمش از ناحیه روسیه و اوکراین، ترکیه وابستگی شدیدی به قراضه به‌عنوان تنها ماده اولیه قابل اتکا پیدا کرده است، هرگونه تحرکی در قیمت قراضه بلافاصله خود را در قیمت پیشنهادی میلگرد نشان می‌دهد.
این همبستگی قیمتی باعث شد که تولیدکنندگان ترکیه‌ای، حتی زمانی که تقاضا در بازارهای جهانی رو به ضعف بود، ناچار به حفظ قیمت‌های بالا برای پوشش هزینه‌های سرسام‌آور انرژی و مواد اولیه باشند.
واگرایی ترکیه با بازارهای جهانی؛ تقابل هزینه‌های تولید و رکود تقاضا
درحالی‌که ترکیه در سپتامبر شاهد رشد قیمت‌های مواد اولیه بود، بازارهای منطقه خلیج فارس و چین روندی متفاوت و نزولی را سپری کردند. این واگرایی نشان می‌دهد که محرک بازار ترکیه در ماه سپتامبر، نه رشد تقاضای مصرفی، بلکه «فشار هزینه‌های سمت عرضه» بوده است. در حالی که افزایش قیمت‌ها در نیمه نخست ماه تحت تأثیر خوش‌بینی‌های اولیه و گرانی نهاده‌ها رخ داد، از نیمه دوم سپتامبر بازار با یک ترمز ناگهانی مواجه شد.
از ۲۳ سپتامبر به بعد، با کاهش حجم معاملات میلگرد و اتخاذ رویکرد احتیاطی از سوی خریداران، بازار بیلت ترکیه نیز به ثبات نسبی رسید؛ اما این ثبات نه به معنای کاهش قیمت‌ها، بلکه به معنای توقف معاملات در سطوح جدید و بالا بود. کارخانه‌های ترکیه‌ای درشرایطی‌که هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی و انرژی به اوج رسیده، عملاً فضای مانور برای کاهش قیمت ندارند و هرگونه تلاش برای کاهش نرخ بیلت، با مانعِ «هزینه جایگزینی» برخورد می‌کند.
چشم‌انداز اکتبر؛ تقابل مقررات جدید و تنگنای مالی
با ورود به فصل جدید، بازار فولاد ترکیه با متغیرهای پیچیده‌تری روبه‌رو شده است. اجرای مقررات داخلی ترکیه از ابتدای اکتبر که صادرکنندگان را ملزم به خرید حداقل ۲۵ درصد مواد اولیه از بازار داخلی می‌کند، ریسک جدیدی برای نوردکاران ایجاد کرده است. این مقررات که با انتقاد نوردکاران مواجه شده، در کوتاه‌مدت می‌تواند با محدود کردن دسترسی به بیلت وارداتی ارزان، هزینه‌های تولید را برای کارخانه‌هایی که وابستگی بالایی به واردات دارند، افزایش دهد.
در این‌میان، اگرچه بازار قراضه پس از هیجانات سپتامبر به تعادل رسیده و پیش‌بینی می‌شود در محدوده‌ای میان ۳۹۰ تا ۴۰۰ دلار تثبیت شود، اما ضعف بازار نهایی میلگرد و کمبود نقدینگی ناشی از نرخ‌های بالای بهره، مانع از رشد دوباره قیمت آهن خواهد شد. در نتیجه، بازار مقاطع طویل ترکیه در ماه اکتبر میان دو لبه قیچی باقی خواهد ماند؛ از یک‌سو قیمت‌های پایه شمش و قراضه که در سطوح بالا تثبیت شده‌اند و از سوی‌دیگر، تقاضای ضعیف داخلی و بین‌المللی که اجازه رشد بیشتر قیمت میلگرد را نمی‌دهد. این شرایط، تولیدکنندگان را در وضعیت شکننده‌ای قرار داده است که هرگونه نوسان کوچک در قیمت انرژی یا نرخ ارز می‌تواند تعادل ظریف بهای تمام‌شده آن‌ها را مختل کند.
