هشدار مدیرعامل فولاد یزد؛ مازاد مواد معدنی در زنجیره فولاد در راه است.
به گزارش آهن آنلاین؛ مدیرعامل شرکت فولاد یزد با هشدار نسبت به شکلگیری مازاد در بخش مواد معدنی زنجیره فولاد، گفت: کاهش مصرف در برخی واحدهای بزرگ تولیدی و محدودیتهای صادراتی، این بخش را با مازاد عرضه مواجه کرده است. وی معتقد است در شرایطی که صنعت فولاد همچنان با چالشهای ناشی از تحولات اخیر، افزایش هزینههای تولید و محدودیتهای انرژی دستوپنجه نرم میکند، توسعه صادرات مواد معدنی میتواند به حفظ تعادل بازار کمک کند.
صنعت فولاد ایران در ماههای اخیر، همزمان با تنشهای نظامی و تحولات اقتصادی، روزهای متفاوتی را پشت سر گذاشته است. اگرچه بخش عمدهای از واحدهای تولیدی توانستهاند فعالیت خود را حفظ کنند؛ اما آثار این شرایط در بخشهای مختلف زنجیره فولاد، از تأمین مواد اولیه و صادرات گرفته تا تولید و هزینههای تمامشده، قابل مشاهده است. در اینراستا، کاهش مصرف در برخی واحدهای بزرگ تولیدی و محدودیتهای ایجادشده در مسیرهای صادراتی، نگرانیهایی را درباره افزایش مازاد مواد معدنی در کشور به وجود آورده و همزمان، افزایش هزینههای تولید ناشی از تورم و رشد قیمت نهادهها نیز فشار مضاعفی را بر واحدهای صنعتی وارد کرده است.
کاهش مصرف مواد معدنی، فولاد را با مازاد عرضه مواجه کرد
بهادر احرامیان، مدیر عامل کارخانه فولاد یزد، در گفتوگو با آهن آنلاین با اشاره به وضعیت صنعت فولاد در ماههای اخیر مطرح کرد: در حال حاضر، در حوزه مواد اولیه هنوز با مشکل جدی و فراگیری مواجه نشدهایم؛ اما در بخشهای بالادستی زنجیره فولاد، بهویژه در حوزه مواد معدنی، شرایط بسیار متفاوت است. درواقع بهدلیل مشکلاتی که برای برخی تولیدکنندگان بزرگ کشور ایجاد شده، میزان مصرف مواد معدنی کاهش یافته و همین مسئله به شکلگیری مازاد در این بخش منجر شده است. از سویدیگر، محدودیتهایی نیز در مسیرهای صادراتی بهوجود آمده که باعث شده بخشی از این مازاد بهراحتی وارد بازارهای خارجی نشود.
وی ادامه داد: البته ناگفته نماند این وضعیت در حال مدیریت شدن است و فعالان این حوزه در تلاش هستند راهکارهای مناسبی برای آن پیدا کنند. با اینحال، به نظر میرسد در ماههای آینده ناچار باشیم نسبت به سالهای گذشته حجم بیشتری از مواد اولیه و به خصوص مواد معدنی را صادر کنیم تا تعادل در بازار حفظ شود؛ در اینصورت میتوان انتظار داشت فشار مضاعفی به تولیدکنندگان وارد نشود. مدیر عامل شرکت فولاد یزد در خصوص وضعیت تولید واحدهای فولادی نیز اظهار داشت: در حالحاضر تولید همچنان ادامه دارد، اما نمیتوان گفت که صنایع بدون مشکل فعالیت میکنند. همچنین امروز با نزدیک شدن به فصل گرما، یکی از مهمترین چالشهای این صنعت، محدودیتهای برق است که بر بسیاری از واحدهای صنعتی اثر گذاشته است. در کنار این موضوع، آسیبهایی که به برخی زیرساختها و صنایع کشور وارد شده نیز طبیعتاً بیتأثیر نبوده است.
احرامیان افزود: از سویدیگر، باتوجهبه اینکه در آستانه تابستان قرار داریم و چند ماه بعد نیز وارد فصل زمستان میشویم، در هر دو فصل، صنعت فولاد با محدودیتهای جدی در تأمین برق و گاز مواجه خواهد شد. در این راستا براساس آماری که اعلام شده، میزان ناترازی برق از حدود ۱۸ هزار مگاوات به ۱۲ هزار مگاوات کاهش خواهد یافت؛ اما بخشی از این کاهش بهدلیل خروج برخی صنایع از مدار تولید است. بنابراین هنوز هم محدودیتهای قابلتوجهی در زمینه تأمین برق وجود خواهد داشت. در حوزه گاز نیز شرایط مشابه است و پیشبینی میشود در زمستان با محدودیتهای بیشتری روبهرو شویم.
وی با بیان اینکه فعلا آمار دقیقی از میزان کاهش تولید یا حجم اختلالات وجود ندارد، گفت: روشن است که این شرایط در بخشهایی از تولید اثرگذار بوده و مشکلاتی را برای صنایع ایجاد کرده است. با اینحال، واحدهای تولیدی تلاش کردند فعالیت خود را حفظ کنند و از توقف کامل خطوط تولید جلوگیری شود.
فولاد زیر بار سنگین هزینههای تولید
مدیرعامل شرکت فولاد یزد بیان کرد: از طرفی ناگفته نماند زمانی که تورم در سطوح بالا قرار میگیرد، قیمت محصولات و خدمات افزایش پیدا میکند و صنعت نیز از این قاعده مستثنی نیست. برآوردها نشان میدهد نرخ تورم در کشور به سطوح بالایی رسیده و همین موضوع فشار هزینهای قابلتوجهی بر تولیدکنندگان وارد کرده است. در صنعت فولاد نیز علاوهبر افزایش قیمت آهن آلات، مواد و نهادههای مختلف، با رشد هزینه انرژی روبهرو هستیم؛ در برخی موارد، افزایش هزینههای مرتبط با انرژی حتی از رشد سایر هزینههای تولید نیز بیشتر بوده است.
احرامیان معتقد است افزایش هزینه تمامشده تولید، فشار مضاعفی بر واحدهای صنعتی وارد میکند و به همیندلیل، مدیریت هزینهها و تأمین پایدار انرژی در شرایط فعلی بیش از هر زمان دیگری برای صنایع فولادی اهمیت پیدا کرده است. وی در پایان خاطرنشان کرد: با توجهبه وضعیت فعلی در کشور، مهمترین انتظار صنعت از دولت این است که برای مدیریت مصرف انرژی بهویژه در بخش خانگی، برنامهریزی جدیتری انجام شود. اگر قرار است چراغ صنعت روشن بماند و تولید کشور حفظ شود، باید بار ناشی از ناترازی انرژی میان بخشهای مختلف تقسیم شود. در نهایت، حفظ تولید و فعالیت صنایع به نفع کل اقتصاد و مردم خواهد بود.
