تحلیل هفتگی بازار آهن آلات؛ 14 تا 17 دی 1404

به گزارش آهن‌ آنلاین، بازار آهن‌ آلات و فولاد ایران در هفته سوم  دی‌ماه ۱۴۰۴ بیش از آنکه صحنه نوسانات هیجانی باشد، درگیر نوعی تعادل شکننده و کم‌رمق بود؛ تعادلی که از یک‌سو تحت‌تأثیر سیاست‌های ارزی و محدودیت‌های تولیدی قرار داشت و از سوی‌دیگر، ضعف تقاضای مؤثر و احتیاط فعالان بازار اجازه نداد سیگنال‌های افزایشی به‌طور کامل در قیمت‌ها تخلیه شود. بررسی رفتار بازار در این هفته نشان می‌دهد اگرچه برخی متغیرهای بنیادین، از منظر نظری، پتانسیل تحریک قیمت‌ها را داشتند، اما واقعیت معاملات نشان‌دهنده بازاری محتاط، کم‌حجم و منتظر است؛ بازاری که هنوز تصمیم قطعی برای ورود به فاز جدید قیمتی نگرفته است. در چنین فضایی، واکنش بازار به اخبار و داده‌های اقتصادی نه تند و سریع، بلکه تدریجی و گاه متناقض بود. این رفتار را می‌توان نتیجه هم‌زمان چند عامل دانست؛ از جمله نوسانات نرخ ارز، تداوم محدودیت‌های انرژی در بخش تولید و رکود نسبی در بخش مصرفی، به‌ویژه پروژه‌های ساختمانی. مجموعه این عوامل باعث شد بازار آهن‌ آلات در هفته مورد بررسی، نه در مسیر صعودی مشخص حرکت کند و نه وارد فاز اصلاح جدی شود.

میلگرد؛ نوسان محدود زیر سایه ضعف تقاضای مؤثر

بازار میلگرد در این هفته، بیش از هر چیز با تثبیت نسبی قیمت‌ها و نوسانات محدود همراه بود. بررسی قیمت‌های اعلامی تولیدکنندگان و معاملات انجام‌شده نشان می‌دهد بخش عمده‌ای از کارخانه‌های فولادی ترجیح دادند قیمت میلگرد را بدون تغییر محسوس حفظ کنند؛ رویکردی که از اشباع نسبی بازار و عدم همراهی تقاضا با قیمت‌های بالاتر حکایت دارد. در این میان، برخی برندها افزایش‌های جزئی را در نرخ‌های پیشنهادی اعمال کردند، اما این تغییرات بیشتر جنبه تعدیل هزینه‌ای داشت تا آغاز یک روند صعودی پایدار.

از منظر رفتاری، میلگرد در این هفته با کاهش حجم معاملات نقدی مواجه بود؛ موضوعی که بار دیگر ضعف نقدینگی و احتیاط خریداران نهایی را برجسته می‌کند. بسیاری از فعالان بازار ترجیح دادند خریدهای خود را به تعویق بیندازند و در انتظار شفاف‌تر شدن چشم‌انداز قیمتی بمانند. این وضعیت به‌خوبی نشان می‌دهد که بازار میلگرد، علی‌رغم برخورداری از متغیرهای بالقوه صعودی، همچنان در برابر رشد قیمت‌ها مقاومت می‌کند.

تیرآهن؛ واکنش کند اما مستعد نوسان

در مقایسه با میلگرد، بازار تیرآهن رفتار متفاوت‌تری از خود نشان داد. اگرچه در ابتدای هفته ثبات نسبی بر قیمت‌ها حاکم بود، اما در روزهای پایانی، نشانه‌هایی از تمایل به افزایش قیمت در برخی سایزها و کارخانه‌های تولیدکننده تیرآهن مشاهده شد. این واکنش را می‌توان پاسخی دیرهنگام به متغیرهایی مانند رشد نرخ ارز و افزایش هزینه‌های تولید دانست؛ متغیرهایی که اثر خود را با وقفه زمانی در بازار تیرآهن نشان می‌دهند.

بااین‌حال، این تحرک محدود به همه بازار تسری نیافت و بخش قابل‌توجهی از عرضه‌ها همچنان بدون تغییر قیمت باقی ماند. این ناهمگونی رفتاری نشان می‌دهد که بازار تیرآهن هنوز به اجماع مشخصی درباره مسیر آتی قیمت‌ها نرسیده و بیش از آنکه تابع یک روند عمومی باشد، تحت‌تأثیر سیاست فروش و موجودی انبار تولیدکنندگان قرار دارد.

پروفیل؛ سکون کامل در بازار انتظار

بازار پروفیل در هفته مورد بررسی، تصویری شفاف از رکود معاملاتی و انتظار مطلق ارائه داد. قیمت‌ پروفیل در طول هفته تغییر محسوسی نداشت و معاملات در حجم‌های محدود انجام شد. این وضعیت بیانگر آن است که نه فشار هزینه‌ای ناشی از ورق و نه تحریک تقاضا در بخش مصرفی، هنوز به‌اندازه‌ای نبوده‌اند که بازار پروفیل را از وضعیت سکون خارج کنند.

رفتار بازار پروفیل معمولاً تابعی از تحرک پروژه‌های عمرانی و صنعتی است و در شرایطی که این بخش‌ها با رکود مواجه باشند، انتظار می‌رود پروفیل نیز در وضعیت کم‌نوسان باقی بماند. در دوره یاد شده نیز از این قاعده مستثنا نبود و بازار همچنان در حالت انتظار به‌سر برد.

ورق سیاه؛ تعادل شکننده میان فشار هزینه‌های تولید و رکود تقاضا

بازار ورق سیاه در هفته گذشته نیز، به‌ویژه در گرید ST37، در مسیری کم‌نوسان اما محتاطانه حرکت کرد و نشانه‌های روشنی از تعادل شکننده میان عرضه محدود و تقاضای ضعیف از خود نشان داد. قیمت‌ها در این بازه، تحت تأثیر هم‌زمان کاهش تقاضای کاذب، محدودیت‌های انرژی در واحدهای تولیدی و ابلاغ سیاست ارزی جدید در نیمه هفته، در محدوده‌ای نسبتاً ثابت نوسان داشتند؛ به‌طوری‌که میانگین قیمت ورق سیاه ST37 فولاد مبارکه از حوالی ۴۵ هزار تومان در ابتدای هفته، با افتی جزئی در پایان هفته نیز در همین سطح باقی ماند. هرچند محدودیت گاز و برق و کاهش ظرفیت تولید برخی کارخانه‌ها مانع از افت محسوس قیمت‌ها شد و فشار هزینه‌ای همچنان به‌عنوان عامل صعودی بالقوه عمل می‌کند، اما ضعف تقاضای مصرفی در بخش‌های ساختمانی و صنعتی، اجازه شکل‌گیری موج افزایشی را نداد. در چنین شرایطی، بازار ورق بیش از آنکه وارد فاز نزولی یا صعودی مشخص شود، در وضعیت انتظار باقی ماند؛ وضعیتی که تعارض میان هزینه‌های تولید رو به افزایش و رکود تقاضا را به‌خوبی منعکس می‌کند و فعالان بازار را به رفتار محتاطانه‌تر در سمت خرید سوق داده است.

بورس کالا؛ عرضه بالا، معاملات محدود

بررسی معاملات بورس کالای ایران در بخش محصولات فولادی طی این هفته، بار دیگر شکاف میان عرضه و تقاضای مؤثر را نمایان کرد. اگرچه حجم عرضه برخی محصولات، به‌ویژه شمش و میلگرد، در سطح قابل‌توجهی قرار داشت، اما نسبت معاملات به عرضه کاهش یافت؛ موضوعی‌که نشان‌دهنده احتیاط خریداران و مقاومت بازار در برابر قیمت‌های پیشنهادی است. در بخش شمش فولادی، افزایش عرضه الزاماً به رشد معاملات منجر نشد و بخش قابل‌توجهی از عرضه‌ها بدون معامله باقی ماند. این رفتار بازار نشان می‌دهد که علی‌رغم وجود تقاضای بالقوه، خریداران در سطوح قیمتی فعلی تمایل چندانی به نهایی کردن معاملات ندارند. در بازار میلگرد بورس کالا نیز افت حجم قراردادها نسبت به هفته‌های قبل، نشانه‌ای روشن از رکود تقاضا و کاهش رقابت میان خریداران است.

نقش ارز؛ محرک بالقوه‌ای که کامل آزاد نشد

نرخ ارز در سومین هفته دی‌ماه همچنان یکی از مهم‌ترین متغیرهای اثرگذار بر انتظارات بازار فولاد بود. نوسانات دلار، از منظر تحلیلی، باید زمینه‌ساز افزایش قیمت آهن آلات می‌بود، اما انتقال این اثر به بازار آهن‌ آلات با وقفه و شدت کمتر انجام شد. دلیل اصلی این موضوع را می‌توان در ضعف تقاضای واقعی و احتیاط فعالان بازار جست‌وجو کرد.

به‌عبارت دیگر، اگرچه رشد نرخ ارز به‌عنوان یک محرک قوی عمل می‌کند، اما تا زمانی که سمت تقاضا تقویت نشود، این عامل به‌تنهایی قادر به شکل‌دهی یک روند صعودی پایدار نخواهد بود. بازار در این هفته نشان داد که واکنش آن به متغیر ارز، بیش از هر چیز مشروط به وضعیت معاملات واقعی است.

محدودیت انرژی؛ فشار پنهان بر سمت عرضه

تداوم محدودیت‌های گاز و برق در واحدهای فولادی، یکی دیگر از عوامل اثرگذار بر بازار در این هفته بود. کاهش ظرفیت تولید برخی کارخانه‌ها و افزایش هزینه‌های جانبی، به‌طور بالقوه می‌تواند فشار صعودی بر قیمت‌ آهن آلات وارد کند. بااین‌حال، همانند سایر متغیرها، اثر این عامل نیز به‌طور کامل در بازار تخلیه نشد و بیشتر به‌صورت یک ریسک نهفته در پس‌زمینه باقی ماند. درصورت تداوم این محدودیت‌ها، انتظار می‌رود در هفته‌های آتی، سمت عرضه با چالش‌های جدی‌تری مواجه شود؛ موضوعی که می‌تواند تعادل شکننده فعلی بازار را برهم بزند.

 بازاری آرام اما آماده تغییر

در مجموع، بازار آهن‌ آلات و فولاد ایران در هفته مذکور در وضعیت تعادل قیمتی همراه با رکود نسبی قرار داشت. از یک‌سو، متغیرهایی مانند نرخ ارز، محدودیت‌های تولید و هزینه‌های بالاتر، بستر نظری افزایش قیمت‌ها را فراهم کرده‌اند و از سوی‌دیگر، ضعف تقاضای مؤثر و احتیاط خریداران، مانع از شکل‌گیری موج صعودی شده است. به نظر می‌رسد در کوتاه‌مدت، مسیر بازار بیش از هر عامل دیگری به رفتار تقاضای مصرفی، نتایج معاملات بورس کالا و پایداری نوسانات ارزی وابسته باشد. بازاری که اکنون آرام به نظر می‌رسد، اما همچنان در وضعیتی شکننده قرار دارد و با کوچک‌ترین تغییر در متغیرهای کلیدی، می‌تواند وارد فاز نوسانی جدیدی شود.