تحلیل هفتگی بازار آهن آلات؛ 4 تا 8 بهمن 1404
به گزارش آهن آنلاین، بازار آهن آلات و فولاد ایران در هفته جاری، بیش از آنکه با جهشهای پرشتاب قیمتی شناخته شود، درگیر نوسانات رفتوبرگشتی و نوعی بیثباتی رفتاری بود؛ وضعیتی که ریشه آن را باید در همزمانی چند عامل اثرگذار جستوجو کرد. از یکسو، افزایش نرخ ارز و تشدید نااطمینانیهای سیاسی و منطقهای، بستر روانی رشد قیمتها را تقویت کرد و از سوی دیگر، افت محسوس حجم معاملات و سردرگمی خریداران، مانع از تثبیت یک مسیر صعودی مشخص در بازار شد. حاصل این برهمکنش، بازاری بود که قیمتها در آن بالا و پایین شد، اما تصمیم نهایی برای ورود به فاز جدید قیمتی همچنان به تعویق افتاد.
رفتار بازار در این هفته نشان داد واکنش فعالان آهن آلات به اخبار و متغیرهای بیرونی، نه هیجانی و یکدست، بلکه محتاطانه و گاه متناقض بوده است. ناآرامیهای منطقهای و سیگنالهای متناقض اقتصادی، اگرچه انتظارات تورمی را تقویت کردند، اما در عمل به افزایش پایدار معاملات منجر نشدند. در چنین فضایی، بازار آهن آلات بیش از هر چیز در وضعیت «انتظار همراه با نوسان» قرار گرفت؛ وضعیتی که نشانهای روشن از شکنندگی تعادل فعلی بازار است.
میلگرد؛ بازگشت آرام به نقطه شروع
بازار میلگرد در هفته جاری، نمونهای روشن از نوسانات محدود اما معنادار را به نمایش گذاشت. قیمتها در ابتدای هفته با کاهش نسبی همراه شد، اما این عقبنشینی دوام چندانی نداشت و در ادامه، بازار بهتدریج به سطوح قیمتی ابتدای هفته بازگشت. این رفتار رفتوبرگشتی را میتوان نتیجه مستقیم کشمکش میان انتظارات افزایشی ناشی از رشد نرخ ارز و واقعیت رکود در سمت تقاضا دانست.
از منظر معاملاتی، میلگرد همچنان با ضعف تقاضای مؤثر مواجه است. بسیاری از خریداران، بهویژه در بخش مصرفی، ترجیح دادند در مواجهه با و نوسان دلار، خریدهای خود را به حداقل برسانند یا به تعویق بیندازند. در نتیجه، هرچند بازار میلگرد از نظر قیمتی توانست بخشی از افت اولیه را جبران کند، اما این بازگشت بیش از آنکه حاصل فشار تقاضا باشد، ناشی از مقاومت فروشندگان در برابر کاهش بیشتر قیمت میلگرد بود.
تیرآهن؛ نوسان محسوستر با رفتار سینوسی
در مقایسه با میلگرد، بازار تیرآهن در این هفته نوسانات پررنگتری را تجربه کرد. قیمتها در ابتدای هفته با کاهش قابلتوجهی مواجه شدند، اما در ادامه، مسیر صعودی آرامی را در پیش گرفتند و بخشی از افت قبلی جبران شد. این الگوی سینوسی، نشاندهنده حساسیت بالاتر بازار تیرآهن به متغیرهای بیرونی، بهویژه نرخ ارز و انتظارات تورمی است.
بااینحال، این نوسان به معنای شکلگیری یک روند صعودی پایدار نیست. بررسی رفتار بازار نشان میدهد افزایش قیمتهای روزهای پایانی هفته، بیش از آنکه بر پایه افزایش معاملات واقعی باشد، ناشی از تعدیل انتظارات و تلاش عرضهکنندگان برای همراستا کردن قیمتها با هزینهها و شرایط کلی بازار بوده است. همچنان بخش قابلتوجهی از خریداران تیرآهن با رویکردی محتاطانه عمل میکنند و ترجیح میدهند تا روشنتر شدن چشمانداز ارزی، از ورود جدی به بازار خودداری کنند.
پروفیل؛ رکود عمیق در سایه بیتصمیمی بازار
بازار پروفیل در هفته جاری، بیش از هر چیز تصویری از سکون معاملاتی و کمتحرکی ارائه داد. اگرچه نوسانات محدود در بازار محصولات بالادستی، بهویژه میلگرد و تیرآهن، میتوانست بهطور نظری بر قیمت پروفیل اثرگذار باشد، اما در عمل، بازار واکنش قابلتوجهی از خود نشان نداد. قیمتها عمدتاً در سطوح قبلی حفظ شدند و معاملات در حجمهای محدود انجام گرفت.
این رفتار را میتوان نتیجه مستقیم رکود در پروژههای عمرانی و صنعتی دانست. در شرایطی که خریداران نهایی با عدم قطعیت نسبت به آینده قیمتها مواجهاند و فضای اقتصادی نیز ثبات لازم را ندارد، بازار پروفیل بهعنوان یکی از محصولات وابسته به مصرف واقعی، سریعتر از سایر مقاطع وارد فاز انتظار میشود. به نظر میرسد تا زمانی که نشانهای از بهبود تقاضا در بخش مصرفی دیده نشود، این سکون همچنان بر بازار پروفیل حاکم خواهد بود.
ورق؛ تعادل شکننده میان هزینه و تقاضا
بازار ورق فولادی نیز در این هفته در مسیری کمنوسان اما حساس حرکت کرد. فشار هزینههای تولید، نوسانات نرخ ارز و محدودیتهای انرژی، همگی عواملی بودند که بهطو ر بالقوه میتوانستند بازار ورق را به سمت افزایش قیمت سوق دهند، اما ضعف تقاضای مصرفی مانع از تخلیه کامل این فشارها در قیمتها شد.
در چنین شرایطی، بازار ورق بیش از آنکه وارد فاز صعود یا نزول مشخصی شود، در وضعیت تعادل شکننده باقی ماند. عرضهکنندگان تلاش کردند قیمتها را در سطوح فعلی حفظ کنند و از کاهش بیشتر جلوگیری کنند، در حالی که خریداران نیز با احتیاط کامل و در حجمهای محدود وارد بازار شدند. این رفتار دوگانه، بهخوبی نشان میدهد که بازار ورق در حال حاضر بیش از هر چیز منتظر سیگنالهای قویتر از سمت اقتصاد کلان و بازار ارز است.
ارز و سیاست؛ محرکهای پرقدرت اما ناتمام
نرخ ارز در هفته جاری بار دیگر بهعنوان یکی از مهمترین متغیرهای اثرگذار بر بازار آهن آلات مطرح بود. افزایش قیمت دلار، انتظارات تورمی را تقویت کرد و بهطور نظری باید زمینهساز رشد قیمت مقاطع فولادی میشد، اما انتقال این اثر به بازار آهن آلات با شدت محدودتری انجام شد. دلیل این موضوع را باید در کاهش حجم معاملات و سردرگمی فعالان بازار جستوجو کرد.
همزمان، تشدید تنشهای سیاسی و ناآرامیهای منطقهای، فضای روانی بازار را ملتهبتر کرد. این اخبار، اگرچه به افزایش عدم اطمینان و بیثباتی کمک کردند، اما به دلیل ضعف تقاضای واقعی، نتوانستند به موج افزایشی پایدار در بازار آهن آلات تبدیل شوند. در نتیجه، بازار در وضعیتی میانزمین باقی ماند؛ نه آنقدر قوی برای جهش و نه آنقدر ضعیف برای اصلاح عمیق.
معاملات؛ کاهش حجم، افزایش احتیاط
یکی از مهمترین ویژگیهای بازار آهن آلات در این هفته، کاهش محسوس حجم معاملات بود. بسیاری از خریداران، در مواجهه با فضای پرریسک اقتصادی و سیاسی، ترجیح دادند نقدینگی خود را حفظ کنند و از خریدهای بزرگ اجتناب کنند. این رفتار، بهطور مستقیم بر توان بازار برای جذب شوکهای قیمتی اثر گذاشت و باعث شد نوسانات، بیشتر جنبه مقطعی و محدود داشته باشند. کاهش معاملات، علاوه بر آنکه نشانهای از رکود تقاضاست، بیانگر نوعی انتظار جمعی در بازار نیز هست؛ انتظاری که با هر خبر جدید سیاسی یا نوسان ارزی، تشدید یا تضعیف میشود.
بازاری آرام، اما ناپایدار
در مجموع، بازار آهن آلات و فولاد ایران در هفته جاری در وضعیتی آرام اما ناپایدار قرار داشت. نوسانات قیمتی در میلگرد و تیرآهن، سکون در بازار پروفیل و تعادل شکننده در بازار ورق، همگی نشاندهنده بازاری هستند که تحت فشار متغیرهای بیرونی قرار دارد، اما هنوز تصمیم قطعی برای تغییر مسیر نگرفته است. به نظر میرسد در کوتاهمدت، مسیر بازار بیش از هر عامل دیگری به تحولات سیاسی، روند نرخ ارز و بازگشت یا عدم بازگشت تقاضای واقعی وابسته باشد. بازاری که فعلاً محتاطانه حرکت میکند، اما در صورت تغییر یکی از متغیرهای کلیدی، میتواند بهسرعت وارد فاز نوسانی جدیدی شود.
