بازار آهن آلات در آستانه بازتعریف ساختار عرضه
به گزارش آهن آنلاین، بازار جهانی فولاد در حالی وارد سالهای میانی دهه جدید میلادی میشود که نشانههای متناقضی از امید و احتیاط را همزمان مخابره میکند. از یکسو، سرمایهگذاریهای سنگین اروپا در مسیر فولاد سبز و سیاستهای حمایتی بلندمدت، نوید بازتعریف ساختار تولید و مصرف فولاد را میدهند و از سوی دیگر، افت صادرات فلزات از برخی قطبهای تأمین، تداوم تحریمها و کاهش تدریجی تقاضای مواد اولیهای مانند زغالسنگ، پرسشهایی جدی درباره پایداری زنجیره تأمین جهانی ایجاد کرده است. در چنین فضایی، نقش بازیگران سنتی مانند روسیه، تغییر مسیرهای تجاری و پیشبینی نهادهای معتبر بینالمللی نظیر فیچ، اهمیت دوچندانی پیدا میکند.
فولاد سبز؛ سرمایهگذاری امروز برای امنیت فردا
اعلام آمادگی گروه سرمایهگذاری فلکس برای تزریق تا پنج میلیارد یورو سرمایه در کارخانه فولاد تارانتوی ایتالیا را نمیتوان صرفاً یک معامله اقتصادی تلقی کرد. این سرمایهگذاری، بیش از آنکه به افزایش ظرفیت کوتاهمدت تولید منجر شود، پیامی روشن درباره جهتگیری آینده صنعت فولاد اروپا دارد؛ حرکتی هدفمند بهسوی برقیسازی، کاهش انتشار کربن و بازسازی زیرساختهای فرسودهای که سالها بار تولید صنعتی قاره سبز را به دوش کشیدهاند. حفظ سهم ۴۰ درصدی دولت ایتالیا در این پروژه نیز نشان میدهد که فولاد، همچنان کالایی راهبردی در سیاست صنعتی اروپا محسوب میشود.
این رویکرد، علاوه بر تثبیت اشتغال و امنیت زنجیره تأمین داخلی، میتواند موقعیت اروپا را در رقابت جهانی فولاد بهبود بخشد؛ رقابتی که دیگر تنها بر سر قیمت نیست، بلکه بر سر میزان آلایندگی، بهرهوری انرژی و انطباق با مقررات سختگیرانه محیطزیستی شکل میگیرد. در چنین شرایطی، فولاد سبز نه یک انتخاب لوکس، بلکه ابزاری برای بقا در بازارهای آینده خواهد بود.
در بازار داخلی آهن آلات، آخرین روز معاملاتی بیش از هر چیز بازتابدهنده فضای انتظاری و احتیاط فعالان زنجیره بود. بهگونهای که قیمت میلگرد در اغلب کارخانهها بدون تغییر باقی ماند، هرچند برخی تولیدکنندگان برای تحریک تقاضا یا مدیریت موجودی، کاهشهایی در بازه ۲۰۰ تا ۱۵۰۰ تومان اعمال کردند؛ رفتاری که نشان میدهد بازار هنوز وارد فاز اصلاح عمیق نشده، اما نسبت به تداوم رکود بیتفاوت هم نیست. در بازار تیرآهن نیز ثبات نسبی بر اغلب مبادی فروش حاکم بود، با این تفاوت که در برخی سایزها کاهش قیمت از ۵۰ هزار تا حتی یک میلیون تومان به ثبت رسید؛ موضوعی که بیش از آنکه ناشی از فشار تقاضا باشد، به تنظیم عرضه و شرایط انبارداری برمیگردد. ورقهای گرم st37 و st52 نیز عمدتاً با ثبات معامله شدند، اما کاهش قیمت محدود در برخی ضخامتهای فولاد مبارکه، سیگنال احتیاط تولیدکننده در مواجهه با چشمانداز مصرف را مخابره کرد. در مقابل، بازار ورقهای گالوانیزه، روغنی و رنگی بدون نوسان معنادار دنبال شد که میتواند نشانهای از تعادل شکننده میان عرضه و تقاضا در بخش محصولات با ارزش افزوده بالاتر باشد.
افت صادرات آفریقا؛ زنگ هشدار برای زنجیره تأمین جهانی
کاهش بیش از ۲۰ درصدی صادرات فلزات پایه آفریقای جنوبی در یازده ماهه سال، سیگنالی نگرانکننده برای بازار جهانی فولاد و آهن آلات محسوب میشود. این کشور، هرچند بزرگترین تولیدکننده فولاد جهان نیست، اما نقشی کلیدی در تأمین برخی مواد اولیه و محصولات نیمهساخته دارد. افت همزمان صادرات و واردات فلزات در این کشور، از یکسو به ضعف تقاضای جهانی اشاره دارد و از سوی دیگر، میتواند نشانهای از اختلال در مسیرهای تجاری و کاهش انگیزه تولیدکنندگان باشد. چنین روندی در صورت تداوم، فشار مضاعفی بر بازارهایی وارد میکند که به واردات مواد اولیه وابستهاند. برای بازار آهن آلات، این وضعیت به معنای افزایش ریسک نوسانات قیمتی و کاهش قابلیت پیشبینی در کوتاهمدت است؛ موضوعی که تصمیمگیری فعالان این بازار را پیچیدهتر میکند.
روسیه؛ بازیگری که هنوز از زمین خارج نشده است
با وجود تحریمها و محدودیتهای گسترده، دادههای تجاری اتحادیه اروپا نشان میدهد که فولاد روسیه همچنان راه خود را به بازارهای اروپایی پیدا میکند. تمرکز صادرات روسیه بر محصولات نیمهتمام، چدن و برخی مواد خاص، حاکی از انعطافپذیری بالای تولیدکنندگان این کشور در مواجهه با محدودیتهاست. افزایش مقطعی واردات در ماه اکتبر ۲۰۲۵ و ثبت بالاترین سطح در چند سال اخیر، این واقعیت را برجسته میکند که سیاستهای محدودکننده فعلی، بهطور کامل نتوانستهاند جریان تجارت فولاد را متوقف کنند. برای بازار جهانی فولاد، تداوم حضور روسیه به معنای باقی ماندن یک منبع عرضه مهم است؛ اما این عرضه، اغلب با تخفیف و در شرایط خاص انجام میشود که میتواند تعادل قیمتها را بر هم بزند. از منظر بازار آهن آلات، این وضعیت میتواند هم فرصت ایجاد کند و هم ریسک، بسته به اینکه مسیرهای وارداتی چگونه مدیریت شوند.
چشمانداز ۲۰۲۶؛ تقاضای محتاطانه و مواد اولیه در حال تغییر
پیشبینی آژانس رتبهبندی فیچ از بهبود ملایم بازار فولاد در سال ۲۰۲۶، در کنار کاهش تولید چین و رشد محدود تقاضای جهانی، تصویری از بازاری متعادل اما شکننده ارائه میدهد. بهبود تقاضا در اروپا، آمریکا و هند میتواند بخشی از افت مصرف چین را جبران کند، اما این روند بیش از آنکه شتابان باشد، تدریجی و وابسته به سیاستهای حمایتی خواهد بود. در این میان، کاهش تدریجی تقاضای زغالسنگ تا سال ۲۰۳۰ و حرکت بهسوی انرژیهای جایگزین، معادلات هزینه تولید فولاد را تغییر میدهد. هرچند زغالسنگ همچنان در کوتاهمدت نقش خود را حفظ میکند، اما سرمایهگذاریهای تحقیقاتی اروپا و سیاستهای سبز، نشان میدهد که صنعت فولاد ناگزیر از بازتعریف مدل تولید خود است. این تغییرات، در نهایت بر بازار آهن آلات اثرگذار خواهد بود؛ بازاری که بیش از گذشته تحت تأثیر سیاست، انرژی و محیطزیست قرار میگیرد.
