حرفه ای

حرفه ای

شاید در نگاه اول می بایست واژه ی “حرفه ای” که نام خود را از واژه حرفه و پیشه وام می گیرد را موشکافانه تر و ریزبین تر نگریست. مفهومی که در گذر زمان تعابیری گوناگون داشته و مقتضای رفتارها و پیشه ها و فعالیت های مختلف بوده است.
بگذارید واژه حرفه را برای حرفه های گوناگون تعبیر کنیم :

بازیکن ورزشی حرفه ای ، شخصی که به تمام چارچوب های موضع با تمام وجود پایبند بوده و عملکرد مثبتی را داراست یا مثلا بازیگر حرفه ای توان آن را داشته باشد که در قاب شیشه ای تلویزیون، شما را متحیر نگاه دارد. همه ی رفتار ها و نقش ها زمانی رنگ حرفه ای به خود می گیرند و اثری تاثیرگذار خواهند بود که با نقوش تعهد ، تلاش و تخصص ، انگاره ای از جنس اعتماد و صدها و شاید هزاران معانی و تعابیر دیگر آذین شده باشد. مفاهیمی که به زعم نویسنده و شاید باور عموم با زرنگی، چاپلوسی،کم کاری و صفات مذموم دیگر بیگانه باشد. با چنین تعابیری شاید بتوان با اندکی اغماض، واژه”حرفه ای” در کنار وازگان مقدس نشاند.

آنچه که واژه حرفه ای را در کنار اسامی افراد ، گروه ها ، تیم ها ، سازمانها ، ارتش ها و… رنگ و بوی دگر می بخشد، ماحصلی از جنس موفقیت، سربلندی، غرور و افتخار است که به طبع برگزاری جشنی با حضور همه واژه های مذکور، کاری بس سترگ و مشقت آور بوده و چنانچه مراسم به بهترین شکل ممکن ادامه یابد ، از آن به جشنی حرفه ای یاد خواهیم کرد.
تصور کنیم در حول حوشمان چقدر افراد موفق و یا به عبارتی حرفه ای زندگی می کنند که شاید هیچگاه لنز نگاهمان را زوم نکرده باشیم و پیکسل به پیکسل رفتارشان را رصد نکرده باشیم. این افراد انگار خطایی انجام نمی دهند، کارت زردی دریافت نمی کنند، مدتهاست که شرمنده نشده اند و حتی اگر اشتباهی صورت پذیر، یا ناچیز بوده ، یا درصدد رفع آن اهتمام کمال ورزیده اند. افرادی که در رفتارشان کرور کرور تلاش و همت، وجب وجب دقت ، سالها مطالعه و قرن ها تعقل مستتر است.
اما اگر واژه حرفه ای را که در این مقاله روی سخنمان با اوست، به تجارت و کسب و کار اضافه کنیم، واژه حاصل آنقدر ثقیل خواهد شد که شاید بتوان گفت آسمان هم بار امانت نتوانست کشد[۱]. کاسب حرفه ای با واژگانی همچون اعتبار، اعتماد ، امانت(چندین بار بخوانیم)، شفافیت، درستکاری، تخصص(چند صد بار بخوانیم) عجین است و گذر از هر کدام از اصول مذکور، گذر از پایبندی های ریشه دوانده در گوشت و خون اوست و خط کشیدن بر روی تک تک آن ها، به منزل هلاکت روح تجارت اوست.

به راستی می توان هنوز به دنبال این اشخاص در بازارهای قدیم گشت؟! آیا به راستی هنوز پایبندی به اخلاق و سنن تجارت زنده است یا مدتهاست که بشر به آن بدرود گفته؟! پاسخ را پیدا کنیم در آنچه که ملغمه ای هر چند اندک از متن نگارنده است!

[۱] آسمان بار امانت نتوانست کشید / قرعه کار به نام من دیوانه زدند

نوشته شده توسط : محمدرضا ایزدی

آهن آنلاین

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *